خانه مادری

مارس 19, 2008 at 8:01 ق.ظ. 2 دیدگاه

امروز نه از صدای ساعت خبری بود ونه از صدای پیجر و هر چیز هشدار دهنده دیگری با صدای داد و فریاد بچه های خواهر و برادرم از خواب بیدار شدم

اول صدا ها نا اشنا بود چون یادم نبود که اومدم انگلیس پیش مادر و پدرم بعد که چشمم به پا تختی قهوهایی قدیمی مامانم افتاد یادم اومد کجام دوباره سرم بردم زیر بالشت دلم نمیخواست بلند بشم باورم نمیشد نه از روزمره گی خبری بود نه از کار و نه از لغت خانم انکال باشید

انتهای خوشحالی بود صدای پای مادم که از پله ها بالا میاومد و مثل قدیم که من رو از وسط پله ها شروع می کرد یه صدا زدن میشنیدم

پاشو چقدر میخوابی برادرت رسیده صدای بچه ها از توی حیاط میاومد پسر برادرم که فارسی رو با لهجه شدید امریکایی قاطی کرده میگفت (دولچرخه سوار نوبتی) کلی خندیدم

وقتی رفتم پایین همه دور میز نشسته بودند میز صبحانه پهن بود خواهرم مثل قدیم که 7سین براش خیلی مهم بود کلی وسیله از ایتالیا اورده بود برای چیدن میز کاری که من هیچ وقت نمیکردم

طبق روال معمول توصیه ها شروع شد چرا …….نمیکنی چرا اون کارو نمیکنی اینم از شوهرت که خارجیه هنوز فارسی بلد نیست

منم گفتم بیچاره شوهرم یک سال اومده تو خانواده ما مجبوره تمام حرف های ما رو بفهمه تک افتاده

توصیه های قدیمی مادرم: اگه موقع تحویل سال هر کس هر کاری بکنه و در هر حالی باشه تا اخر سال در همون حال و وضعیت می مونه

من یادم همیشه حمام بودم ولی هیچ وقت توصیه ها به واقعیت نپیوست ولی هنوز که هنوز ای قضیه رو جدی میگیرم

نوروز خیلی خیلی خیلی خوبی داشته باشید

Advertisements

Entry filed under: Uncategorized.

ایرانیان همه مهمان نوازند پایان تعطیلات

2 دیدگاه Add your own

  • 1. Sara  |  مارس 21, 2008 در 4:44 ب.ظ.

    سلام … خوب اول از همه تبریک می گم سال جدید رو … راستش موسیو نعیمی وبلاگ شما رو به من معرفی کرد … چند پست اخیرت رو خوندم … من هم مثل خواهرت به هفت سین چیدن علاقه دارم … مخصوصا به ماهی قرمز خریدن … شاید ساعت ها بشینم و به این ماهی قرمز هایی که شنیدم حافظه شون فقط 10 ثانیه است نگاه کنم … خوبه که 10 ثانیه است حافظهشون .. مگر نه محال بود که تو اون تنگ دوام بیارن …

  • 2. farokh  |  مارس 26, 2008 در 7:27 ب.ظ.

    سلام، من امروز به صورت اتفاقی به وبلاگ شما سر زدم. گفتید که هیچ وقت ایران نبودید. باید بگم که زبان فارسیتون خیلی خوبه! اگر مدالی در ایران به نشانه وفادارای به سرزمین آبا و اجدادی وجود داشت، باید اون را به شما می دادن! درود بر شما!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


برترین مطالب


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: