اخرین پست

اخرین پستم رو با اشعار زیبای فریدون مشیری به پایان میرسونم تا به حال مثل اشعار شاعران ایرانی رو در هیچ ادبیاتی ندیدم

من نمی گویم در این عالم

گرم پو ,تابنده,هستی بخش

چون خورشید باش

تا توانی پاک ,روشن مثل باران مثل مروارید باش

__________________________________

هیچ و باد است جهان گفتی و باور کردی

کاش یک روز به اندازه هیچ              غم بیهوده نمی خوردی

کاش یک لحظه به سرمستی باد              شاد و ازاد به سر میبردی

_________________________________________

در کلاس روزگار

درس های گونه گون هست

درس دست یافتن به اب و نان

درس زیستن کنار این و ان

درس مهر درس قهر

درس اشنا شدن

درس با سرشک غم زهم جدا شدن

در کنار این معلم و درس ها    در کنار نمره های صفر و بیست

یک معلم بزرگ نیز در تمام لحظه ها تمام عمر

در کلاس هست و نیست

نام اوست مرگ و انچه درس میدهد((زندگی است))

بدرود